Karaadilli'ye Hoş Geldiniz
  Resmi Kurumlar
 
 
Bir yerleşim biriminin ekonomisi ile diğer kalkınma özelliklerini etkileyebilen, sürekli ekonomik girdi sağlayan eğitim öğretim ile resmi kuruluşların beldemizdeki konumu..
 
                                        EĞİTİM ÖĞRETİM İLE RESMİ KURUMLAR
 
O zamanlar kasabamızda özellik arz eden pek fazla kuruluş bulunmamakta idi. Bulunduğu coğrafi konum itibarıyla var olanlarda dönemin olmazsa olmazlarından olan kuruluşlardı. Beldemizin merkezi yerinde ve bir kültür sitesini andıran bahçe içerisinde İlk okul ile orta okul vardı. İlk okul binası hala yerinde durmakta ve eski özelliğini korumaktadır. Değişik zamanlarda yapılmış tek katlı, çatılı ve beton örme şeklinde eş değer bitişik iki binadan oluşmaktadır. Geniş bahçesinin ön taraflarında çam ağaçları, ön batı köşesi ile güney batı köşesinde birer olmak üzere tek katlı iki öğretmen lojmanı vardı. Arka cephede ise bağımsız olarak tek katlı, toprak kerpiçten yapılma, üç derslikli orta okul binası vardı.Bu binanın bulunduğu bahçesinin doğu köşesinde ise gerek ilk ve gerekse orta okul öğrencilerinin kullandığı, üç beş gözlü, beton örme ve genel amaçlı tuvalet bulunmakta idi.Okul bahçesinin batı orta kısmında büyük amca, emmi ve ağabeylerimiz voleybol oynarlardı. Herhalde bu oyun o zamanlar yeni çıktı veya bölgemizde meşhur oldu ki baya çekişmeli geçerdi. Genelde okul bitimi akşama doğru oynanır, çıkıştan sonra da çoğu öğrenciler ile büyüklerimiz hararetle izlerlerdi.
 
Kasabanın merkezi yerinde küçük bir kültür sitesini andırıyor dememizdeki amaç, okul bahçesinin hemen yakın çevresi veya bitişiğinde Jandarma Karakolu, Tarım Kredi Kooperatifi ile Postane binası küçük bir beldede olması gerekenleri tamamlıyordu. Çünkü o dönemlerde benzer beldelerde olmayan kuruluşlar vardı. Azımsanmayacak bu kuruluşlar beldemize maddi ve manevi çok destek vermekte, değişik görüş açıların oluşması ve tanınması bakımından iyi bir psikolojik etken olmaktadır. Çoğu yerleşim birimleri her yönden fayda sağlaması bakımından, ama büyük ama küçük bu tür kuruluşların kendi memleketlerine gelmesi veya kurulması için çok uğraş verdikleri bir gerçektir. İki okul binasının aynı bahçe içerisinde ve ayrı olması akla değişik bir görüş farkını dile getirmektedir. İlkokul binası beton örme, ortaokul binası toprak kerpiçten yapılmadır. Evet ilk okul binası yarı yarıya değişik zamanlarda yapıldığı belli oluyor. Fakat ortaokul binasının kerpiçten olması akla çok önceleri ilkokul olup da, öğrenci miktarının fazlalaşmasıyla yeni (ince uzun) binanın yapıldığı ve eski binanın da ortaokul eğitimine mi açıldığı öne çıkmaktadır.
 
İlkokul, tek katlı ve beton örme bir binadır. Aslını hala boş bina olarak korumaktadır. Ailesi dışarıda olan kişiler hariç beldemizin hemen hemen hepsi bu binada ilk öğrenimlerini tamamlamıştır. Bu binada dokuz on derslik odalar mevcut olup, bir müdür odası ile birde öğretmenler odası bulunmaktadır. Odalar sobalı olup odun kömür ile ısınması sağlanırdı. Bu büyük binanın bir hademesi vardı ve öğrencilerin tamamı Ahmet emmi derlerdi. Okulun temizliği ve geri hizmetleri Ahmet emmi tarafından yapılırdı. Binanın iki kapısı olup doğu tarafındaki kapı önüne sıra olunarak andımızın söylenmesine müteakip içeri girilirdi. Konum itibarıyla bu kapının merdivenleri yüksekti. Onun için törenler ile benzer faaliyetler bu yerde yapılırdı. Öğrenciler zamanın forması olan siyah önlükler ile beyaz yakalık giyerlerdi. İstisnai kişiler hariç tüm öğrencilerin önlükleri aynı tip ve etekli olurdu. Milli bayramlarda tüm okul sıra halinde kasaba mahallelerinin dış ana caddeleri dikkate alınarak dolaşılır ve müteakiben bayram kutlaması yapılırdı. Beslenme veya yardım adı altında bazı zamanlar şu anki somun ekmeği ile sıcak süt öğrencilere dağıtılırdı.
 
Ortaokul, kerpiç ve toprak sıvası olan, üç dersliği ile bir müdür ve öğretmenler odası bulunan çatılı bir binaydı. Ana kapıdan girince sağ tarafta küçük bir malzeme odası da mevcuttu. Ortaokul öğrencileri, erkekler takım elbise şeklinde, kızlar ise etek ve ceket veya gömlek hırka şeklinde serbest kıyafet giyerlerdi. Gömlek ve kravat takarak giyimleri tamamlanırdı. Ayrıca ortaokul öğrencilerine has bir şapka takarlardı. Bu şapkayı sadece ortaokul öğrencileri takardı. Binanın arka kısmında üçe iki ebadında toprak havuzlar olup, öğrenciler tarım dersinde veya diğer faaliyetlerinde kullanırlardı. 1970’li yılların başında yeni bina yapılınca eski ortaokul binası ilkokul öğrencilerin kullanılmasına verildi. Öğrenci fazla olunca beşinci sınıf öğrencileri bu binada eğitim ve öğretimlerini tamamlardı.
 
Karakol, ilkokul binasının doğu arka kısmında ve ortaokul binasının doğu istikametinde, tek katlı ve beton örme çatılı bir binaydı. Bahçesi duvarla çevrili, kendi kullanımlarında bağımsız, ön bölge kenarlarında kavak ağaçları,arka kısımlarında meyve ağaçları bulunan ve ön doğu köşesinde küçük odunluğu olan yeşillikli bir yerdi. Asker mevcudu zaman zaman değişen beş sekiz kişili bir karakoldu. Bazen kendi bahçelerinde, bazen de okul bahçesinde çeşitli eğitim ve spor yaptıkları öğrenciler tarafından seyredilirdi.
 
Kooperatif, bölge insanının kredi ve tarım ihtiyaçlarının uygun şekilde karşılanması için kurulmuş devlet destekli bir kuruluştur. İlkokul bina ve bahçesinin doğu cephesinde küçük bir bahçe içerisinde duvarla ve duvar üstü demir ile tel örgüyle çevrili bir binadır. Halen aslı mevcut olup eski özelliğini korumaktadır. Kooperatif bahçesi ile asfalt yol arasında üç dört hatıllı büyük mahalle çeşmesi vardı.
 
Postane (PTT), toprak kerpiçten yapılma ve sıvanma çatılı tek katlı ön tarafı büro arka tarafı lojman şeklinde bir binaydı. Önden tek kanatlı orta boy bir kapısı vardı ve su bastı şeklinde yapılma olup dört beş basamaklı taş merdivenlerle girilirdi. Postacı, genelde okul dağılmasını bekler ve mektupları çocuklar aracılığı ile dağıtırdı. Çocuklar okul çıkışı kapı önünde birikir, postacının okuduğu isimlere göre zarfları alıp sevinerek evlerine giderlerdi. Binanın arka kısmında ve lojman önünde üçgene benzer ağaçlıklı küçük bir bahçe de vardı.
 
Belediye, 1966-1967 yıllarında kasabamız belediyelik olduktan sonra, orta kısma belediye binası yapılmıştır. Beton örme ve sıvalı, çatılı iki katlı bir binadır. Halen eski özelliğini korumaktadır. Alt katta üç dükkan mevcut olup, önden girişli ikinci katı da belediye hizmet büroları vardı. Alt dükkanlar çeşitli amaçlarda kullanılmış olup bir ara ziraat teknisyenliği (Mühendis) dahi açılmıştı. Gerek büro ve gerekse ikametgahı olarak kullanıldı. Binanın hemen arkasında tek katlı ve çatılı, bağımsız beton örme ile yapılmış genel (umumi) amaçlı tuvalet bulunmaktaydı.
 
Karayolları, beldemiz bulunduğu bölge itibarıyla bir geçiş yeri olma özelliği taşımaktadır. İç Anadolu bölgesini, Ege ve Akdeniz bölgelerine bağlamaktadır. Bu nedenle Kara Yolları bölge şube temsilciliği kurulmuştur. İlk zamanlar büro ve ikametgah ile yemekhaneleri Çil Ahmet dayının dükkanları komple kullanılmıştır. Araç ve malzemeler içinde, eski ve yeni belediye binalarının arasında bulunan parkın olduğu yer tahta çitlerle çevrilerek park haline getirilip burada muhafaza edilirdi. 1970’li yılların ikinci yarısında şu anki binası yapılarak taşınmıştır.
 
Bölgede fazlaca tüççar olmaması, daha iyi fiyata alınması, güvenirliği veya devlet alışkanlığı gibi nedenlerle, yaz sezonu sonuna doğru ofis temsilciliği açılırdı. Daha doğrusu dönemlik ofis bürosu kurulurdu. Asfaltın (susa) alt kısımları boş ve harman yeri olmasından dolayı, Osman çavuşların petrolünün karşısı bölgeye ofis halktan aldığı buğdayları alarak depo şeklinde muhafaza altına alırdı. Ortalama 100 metre uzunluğunda, bir metre yüksekliğinde ve iki metre kadar genişliğinde buğday yığınakları (tınasları) yapılırdı. Üzeri ile altı naylon ve toprakla örtülerek kapatılıp, bahar aylarında başka bir yere nakledilirdi.
 
1970’li yıllarda gerek bölgenin kalkınması ve gerekse vatandaşa ek gelir kaynağının oluşması için kooperatif şeklinde tavuk çiftliği kurulmuştur. Şuhut yolu üzerine ve harman yerinin ortasına yapılmıştır. Uzun ve geniş bir bina tavuklar için, altı büro üstü lojman şeklinde iki katlı ayrı bir bina yapılmıştır. Bazı zamanlar tavuk ve horozlar serbest kalınca ova ve harman yerleri çeşitli renklerde kümes hayvanı dolardı. Ama zamanla ama art niyetli olarak ama ekonomik nedenlerle kapatıldı ve binaları da çürümeye terk edilmiştir.
 
Ülkenin kalkınmışlığı kişi ve kişilerce değişik örnekler verilerek gösterilmektedir. Ülkeyi oluşturan küçük veya büyük toplumlarda aynı şekildedir. Çoğumuz değişik şehir ve memleketlere giderek konuşma, hitap, görüş ve bakış açısının farklı oluşunu görmüşüzdür. Bu da o bölge veya memleketin okur yazar oranının yüksek oluşundan gelmektedir. Bu kapsamda memleketimin durumu da şu ortamda iyidir. Neden daha fazlası ve iyisi olmasın. Neden beldemiz ile çevresinin okur yazar oranı ile bilgi ve becerisi yüksek olmasın. Kapısına kilit vurarak veya binasının bulunmasıyla değil, kız erkek demeden tüm çocuklarımızı eğitim ve öğretim sisteminin sonuna kadar göndererek sahip çıkmakla övünmeliyiz.Gösteriş ve iş sahibi olmak için değil, okur yazar oranı ile bilgi ve kültür seviyesinin yüksek olması için okuyup okutmalıyız. Bakış ve görüş açımız ile düşüncelerimiz o oranda değişecektir.
 
 
15.03.2009
 
 
 
Rk site ekleme
 
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=